"Εις την Αστραχανίαν", με δαπάνη του, χτίζεται στην Εκκλησία "της εισόδου εις Ιερουσαλήμ" πέτρινο καμπαναριό, το οποίο στοίχισε 8.500 ρούβλια της εποχής.
В 1788 году в Астрахани Варвакис профинансировал строительство новой каменной колокольни церкви Входа Господня в Иерусалим, истратив примерно 8500 рублей. 
In Astrakhan, at his expense, a stone bell tower is built next to the Kremlin cathedral of the Assumption and cost 8,500 rubles at the time.
Στέλνει χρήματα για την ανέγερση στη Χίο, Γυμνασίου, την περιώνυμη "Σχολή της Χίου", η οποία ολοκληρώνεται το 1798. Στέλνει επίσης στον Κοραή, στο Παρίσι, χρήματα για την αγορά βιβλίων για τη Σχολή.
Από τα αρχεία της πόλης του Αστραχάν, διαβάζουμε: «Μεγάλο ρόλο στην μεταφορά των τροφίμων και πολεμοφοδίων έπαιξε ο καπετάνιος Βαρβάκης, 26 Μάιου το 1796, ο αντιναύαρχος Φεντορόφ Νικολάϊ αναφέρει: Σχετικά με τα πλοία που είναι υπό διοίκηση του ταγματάρχη Βαρβάκη, έχω την τιμή να σας ειδοποιήσω "Τα δέκα του σκάφη, που ενοικιάστηκαν για μεταφορές των δημοσίων προμηθειών, αναχώρησαν για τις ακτές της Περσίας. Σχετικά με το συμβόλαιο που υπέγραψε, έχει την υποχρέωση να μεταφέρει την προμήθεια μέσα σε χρονικό διάστημα, που κανονίστηκε εξ αρχής. Δέκα σκάφη είναι ολόκληρος στολίσκος. Είναι αλήθεια όμως ότι υπό διοίκηση του Βαρβάκη υπήρχαν σκάφη που ανήκαν στον γαμπρό του, τον Νικολάϊ Κομνηνό, έναν έμπορο από τον Ταγκανρόγκ. Ο Βαρβάκης προσέφερε δωρεάν πέντε από τα ναυτιλιακά του πλοία για τη μεταφορά ψωμιού στο Μπακού και στο Ρεστ. Ο αρχιστράτηγος Παύλος Τσιτσιάνοφ τον ευχαρίστησε και παρακάλεσε τον πολιτικό κυβερνήτη του Αστραχάν, τον πρίγκιπα Γενέσεβ "να προσέξει την ευγενική προσφορά του Ιβάν Αντρέγεβιτς»
Στο Αστραχάν, επίσης, έχτισε στην περιοχή μεταξύ του Παρμπούτζεφ -Βούγρου, δύο ξύλινα γεφύρια, δαπανώντας 3.000 ρούβλια
В 1800 году он оплатил строительство двух деревянных мостов. Это обошлось ему в 3000 рублей In Astrakhan, he also built two wooden bridges between Parboutzev and Vougrou, spending 3000 rubles. Στο Αστραχάν, ξανά, έχτισε κινητή γέφυρα στον ποταμό Κουτούμ, δαπανώντας 11.500 ρούβλια
В Астрахани Иоаннис Варвакис построил подвижной мост на реке Кутум, что обошлось ему в 11.500 рублей. In Astrakhan, again, he built a floating bridge on the on the Kutum River, spending 11,500 rubles.
Για μια ακόμη φορά θα προσφέρει αφιλοκερδώς δικά του πλοία από την Κασπία, για να τροφοδοτείσει από το Αστραχάν με ζωοτροφές το ρώσικο εκστρατευτικό σώμα στην πολιτεία Βάκα, συμβάλλοντας στην επιτυχία των στρατιωτικών επιχειρήσεων έναντι των Περσών. Η αφιλοκερδής συνεισφορά του (αφού σημειωτέον ξεφόρτωσε τα δικά του εμπορεύματα) εκτιμήθηκε στα 7.000 ρούβλια
Варвакис снова предоставляет свои корабли, но уже в Каспийском море, обеспечивая доставку из Астрахани корма для животных, которые содержались в русской военной части, расположенной в Вака, способствуя тем самым успешным военным операциям против персов. Обошлось это ему в 7.000 рублей. He voluntarily offers his own ships from the Caspian and supplies the Russian expeditionary body in the state of Vaca with animal feed from Astrakhan, contributing to the success of the military operations against the Persians. His charitable contribution (since it is noted that it was his own produce that was shipped) was estimated at 7,000 rubles. Στην ευρύτερη περιοχή του Αστραχάν εκδηλώθηκε επιδημία ("μολυσμός"), τότε ο Βαρβάκης μετέτρεψε το μεγάλο ξύλινο σπίτι του, σε ξενοδοχείο και νοσοκομείο για τους αβοήθητους ανθρώπους, που συνέρρεαν από τις γύρω επαρχίες. Σε αυτούς παρείχε εκτός της στέγασης και της περίθαλψης, τροφή, ρούχα,κλπ, Επίσης παρείχε και στους γιατρούς που τους πρόσεχαν ρούχα και ιατρικά. Για όλα αυτά ο Βαρβάκης δαπάνησε περίπου 10.000 ρούβλια. Επειδή όμως εκδηλώθηκαν και σε νοσηλευόμενους συμπτώματα "μολυσμού", το νοσοκομείο κατεδαφίζεται με τη σύμφωνη γνώμη του και οι ασθενέις μεταφέρονται υπό την "Βασιλική Διάταξη της Γενικής Επιστασίας" με δαπάνη του Βαρβάκη
В 1806 из-за эпидемии он преобразовал свой деревянный дом в больницу для беспомощных людей. В общей сложности он помог 50 людям, обеспечив их едой, водой, одеждой, матрасами; врачей, оказывающих помощь, он снабжал медикаментами и спецодеждой. На всё это Варвакис истратил порядка 10.000 рублей. Так как у некоторых людей появились симптомы эпидемии, он разрушил свой деревянный дом и на свои деньги перевёз пациентов в больницу. In the surrounding area of Astrakhan an epidemic occurs (“plague”), so Varvakis turned his big wooden house into hotel and hospital for those in need, who flocked from the surrounding provinces. He also provided them with food, clothes, etc. He also provided clothes and medical supplies to the doctors who were taking care of them. For all of this Varvakis spent roughly 10,000 rubles.However because symptoms of the “plague” are also seen in hospitalised patients the hospital is demolished, with his agreement, and the patients are moved under the "General Guardian's Royal Order" at the expense of Varvakis.
Χτίζει στην περιοχή του Παρμπουτζόφ-Βούγρου πέτρινο νοσοκομείο δυναμικότητας περίθαλψης 50 ασθενών, καθώς και πέτρινη εκκλησία, δαπανώντας 63.000 ρουβλια. Μάλιστα για να διασφαλίσει την απρόσκοπτη λειτουργία τους και στο μέλλον, καταθέτει δωρεά 40.000 ρουβλίων για το Ορφανοτροφείο της Μόσχας και ακόπμη 50.000 ρύβλια στην "Βασιλική Διάταξη της Γενικής Επιστασίας", με τη δέσμευση από τους τόκους αυτών των κεφαλαίων να περιθάλπωνται οι ασθενείς του νοσοκομείου και τα νόθα παιδιά του Ορφανοτροφείου!
В 1807 году он построил каменную больницу, вмещавшую 50 человек, и неподалёку каменную церковь. На это наш национальный благодетель истратил 68.000 рублей. Для поддержания этих зданий он внёс в казну 50.000 рублей. В это же время Иоаннис Варвакис жертвует детскому дому Москвы 40.000 рублей. In the area of Parboutzev-Vougrou he built a stone hospital which could care for up to 50 patients as well as building a stone church, spending 63,000 rubles. Indeed, in order to ensure their smooth operation in the future, he donates 40,000 rubles to the Moscow Orphanage and 50,000 more for the “General Guardian's Royal Order", with the commitment that the interest from these funds will be used to treat the patients of the hospital and the children of the Orphanage! 
Αν και στο Ταϊγάνι πήγε γύρω στο 1812 λόγω προβλημάτων υγείας, αναφέρεται η συγκεκριμένη χρονολογία ανέγερσης για την Ελληνική εκκλησία Αγ.Κωνσταντίνου & Αγ.Ελένης, με την οικονομική συνδρομή του ύψους 60.000 ρουβλίων.
Хотя в Таганрог Варвакис переселился где-то в 1812, годом построения там церкви Святых Елены и Константина является 1807. Строительство обошлось ему в 60.000 рублей. Although he went to Taigani in around 1812, due to health problems, it is reported that around this time the Greek church of Aghios Konstantinos & Ag.Elenis was erected with the financial contribution of 60,000 rubles.
In the image above we can see the street of Greeks, as it is today, while to the right we can discern the holy temple of Constantine & Helen.
Η Οδός των Ελλήνων, όπως είναι σήμερα ενώ δεξιά διακρίνεται ο ιερός ναός Κωνσταντίνου & Ελένης
Так сегодня выглядит улица Эллинов, справа видна церковь святых Константина и Елены.
In the image above we can see the street of Greeks, as it is today, while to the right we can discern the holy temple of Constantine & Helen. 
Χτίζει για την Μητρόπολη "της Κοιμήσεως" του Αστραχάν, πέτρινο καμπαναριό, δαπανώντας 137.000 ρούβλια.
Иоанн строит для митрополии Астрахани колокольню, истратив 137.000 рублей. He built a stone bell tower for the Metropolis “of the Dormition” of Astrakhan spending 137,000 rubles. Αρχισαν έργα, τα οποία ονομάστηκαν "Βαρβάκεια", για την κατασκευή μιας πλευστής διώρυγας, από το κανάλι που βρισκόταν στο κέντρο του Αστραχάν, το οποίο είχε εγκαταληφθεί και ήταν δύσοσμον και ελώδες, ώστε να υπάρχει διέλευση προς τον Βόλγα και τον "Κουτούμην".
Και στις δύο όχθες της διώρυγας έγιναν έργα καλωπισμού "ως κάλλιστος τόπος περιδιαβάσεως των εγατοίκων, οίτινες με αγαλλίασιν ψυχής των θεωρούσιν εκεί τα διαβαίνοντα πλοία, φορτωμένα με θησαυρούς της πατρίδος και των ξένων τόπων, και ευλογούσι το όνομα του ευεργέτου των". Συγχρόνως κατασκευάσθηκαν επί τη διώρυγος και τέσσερεις ξύλινες γέφυρες. Συνολικά δαπανήθηκαν 200.000.
В 1809 году начались работы под названием «Варвакиа» по расчистке заброшенного канала в Астрахани Волга-Кутум, что стоило ему 200.000 рублей. They began works, called "Varvakia", for the construction of a floating canal, from the canal that was in the centre of the Astrakhan, which had been abandoned, so that there would be a passage to the Volga and the Kutum.On both banks of the canal, works of worship were done. At the same time four wooden bridges were built on the canal. In total, 200,000 rubles were spent.
Μετά την ολοκλήρωση των έργων που χρηματοδότησε αποκλειστικά: 
Όπως είναι σήμερα: 
Περίπου το 1812 ο Ιωάννης Βαρβάκης έφυγε από το Αστραχάν και εγκαταστάθηκε στο Ταϊγάνι (σημερινό Τανγαρόκ), διότι υπήρξαν προβλήματα με την υγεία του, αλλά επίσης έχει γραφεί πως ο πραγματικός λόγος ήταν η δυνατότητα που του παρείχε το λιμάνι του Τανγκαρόκ για άμεση πρόσβαση στη Μαύρη Θάλασσα και κατ΄επέκταση στο Αιγαίο, ώστε πιο αποτελεσματικά να μπορεί να βοηθήσει στις προετοιμασίες για τον ξεσηκωμό των Ελλήνων.году он оплатил строительство двух деревянных мостов. Это обошлось ему в 3000 рублей Ioannis Varvakis left Astrakhan and settled in Taigani (today’s Tangarok), due to health problems, but it has also been speculated that the real reason he left was the opportunity provided by Tangarok's port for direct access to the Black Sea and the Aegean Sea. This offered him a much greater efficiency to help in the preparations for the Greek uprising. Χτίζει, "δί αδείας της τοπικής ιεραρχίας... ωραιοτοτάτην και μεγαλειωτάτην πέτρινην Εκκλησίαν δια τους Γραικούς... Αφιερόνει την παρ΄αυτού εις το Ταγανρόκον κτιζομένην Εκκλησίαν εις τον εν Ιερουσαλήμ άγιον τάφον με σκοπόν να τον συνδράμη με το εισόδημά της.....Η Εκκλησία μετεβληθη εις Γραικικόν μοναστήριον, επονομασθέν Ιερουσαλημικόν Αλεξανδρινόν. Αυτό το μοναστήριον να υπόκηται πάντοτε εις τον Άγιον τάφον, προς διοίκησιν δε αυτού ...να έχη το δικαίωμα ο Ιερουσαλιμικός Πατριαρχικός θρόνος να εκλέγη κάθε πέντε χρόνους νέον Αρχιμανδρίτην και να τον εκπέμπη εις αυτό μετά της συνοδίας του.... Δια δε την κυβέρνησιν του αυτού μοναστηρίου αφιέρωσεν ... ως αιώνιον ανάθημα 60.000 ρούβλια".
Συνολικά για την ολοκλήρωση της κατασκευής και τον "εσωτερικόν στολισμόν και καλλωπισμόν" του μοναστηριού δαπάνησε 600.000 ρούβλια.
году он оплатил строительство двух деревянных мостов. Это обошлось ему в 60,000 рублей For the completion of the construction and the interior decoration of the monastery he spent a total of 60,000 rubles.
Εδώρησε για την επισκευή της Μητρόπολης του Αστραχάν 5.000 ρούβλια
Варвакис дал 5.000 рублей на ремонт Астраханской митрополии.
He donated 5,000 rubles to repair the Metropolis of Astrakhan.
"επρόσφερεν εις το εκεί Κονσιστώριον Ρούβλ. 40,000 προς διόρθωσιν της του Νικολάου Μητροπόλεως, της οποίας το τείχος από παλαιότητα έσκασε, και επλησίαζεν εις την πτώσιν του."
για μιαν ακόμη φορά στην πόλη του Αστραχάν
Иоаннис даёт деньги на ремонт Никольского храма в сумме 40.000 рублей. He also offered 40,000 rubles to repair the Nicholas Metropolis yet again in the city of Astrakhan.Το σπίτι του Βαρβάκη στο Ταϊγάνι, το οποίο λειτούργησε ως Εμπορική Σχολή αργότερα, το "αφιέρωσεν αιωνίως εις το αυτό μοναστήριον" στο Ιερουσαλημικόν Αλεξανδρινόν "και έχον εισόδημα κατ΄έτος έως 1.500 ρούβλια"
Дом Варвакиса в Таганроге был Торговой школой и позднее был подарен Александро-Невскому Иерусалимскому греческому мужскому монастырю, принося 1.500 рублей ежегодного дохода.
The house of Varvakis in Taigani, which later served as a commercial school, "consecrated this monastery to Jerusalem Alexandrine" and has an annual income of up to 1,500 rubles.
Το πρώτο οργανωμένο σχολείο που λειτούργησε στην Καππαδοκία ήταν στη Σινασό, την αποκαλούμενη και «Διαμάντι της Ανατολής» το 1821. Δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία της συντεχνίας των Σινασιτών χαβιαράδων της Κων/πολης και με τη συνδρομή του εθνικού ευεργέτη Ι. Βαρβάκη, που συνεργαζόταν μαζί τους. Η εγγραφή και η φοίτηση των παιδιών ήταν υποχρεωτική, ενώ επιβαλλόταν πρόστιμο σε όποιον δεν άφηνε το παιδί του να ολοκληρώσει τον κύκλο σπουδών!
Η σχολή διασώζεται ακόμη και σήμερα.
Первая организованная школа в Каппадокии, которую называли алмазом Востока, появилась в Синасосе в 1821 году. Посещать школу было обязательным для всех детей в окрестностях, родителей же, запрещавших своим детям обучение, штрафовали.
The school in Caesarea of Cappadocia is still preserved up to this day.
Περιοδικό με μεγάλη συνεισφορά στο Ελληνικό γένος, έδωσε εντολή στο Θεόδωρο Ράλλη, έμπορο στη Βιέννη, να προσφέρει εκ μέρους
του στους εκδότες του "Λόγιου Ερμή" 500 αργυρά φιορίνια.
Варвакис поручил Теодоросу Раллису, торговцу в Венне, выделить пятьсот флоринов журналу Знающий Гермес.
A magazine that contributed much to the Greek race, instructed Theodoro Ralli, a merchant in Vienna, to offer 500 silver guilders on their behalf to publishers of “Scholar Hermes”.Aπό το Ταϊγάνι, στέλνει στον Οικουμενικό Πατριάρχη τρία (3) πλοία γεμάτα σιτάρι με σκοπό να χρησιμοποιηθεί ως αντίτιμο για την απελευθέρωση των ομογενών που βρισκόνταν φυλακισμένοι για χρέη στη Κωνσταντινούπολη. Η ευεργεσία αυτή εκτιμήθηκε σε 60.000 ρούβλια.
Τον ίδιο χρόνο μετέτρεψε σε πτωχοκομείο μία από τις 5 οικίες του για την περίθαλψη των φτωχών της πόλης Ταϊγανίου ξοδεύοντας πάνω από 25.000 ρούβλια. Για τη διαρκή, μάλιστα, συντήρηση του ιδρύματος αυτού όρισε να χρησιμοποιούνται οι τόκοι 25.0000 ρουβλίων, ποσό που κατατέθηκε στο δημόσιο ταμείο του κράτους.
В 1819 году он посылает из Таганрога 3 корабля с зерном Патриарху в качестве платы за заключённых в Константинополе. Это оценивалось примерно в 60.000 рублей. В том же году он превратил свой дом в дом для бедных, истратив на это 25.000 рублей, а также на постоянное его содержание Варвакисом было выделено 25.000 рублей.
From Taigani, he sends three (3) ships full of wheat to the Ecumenical Patriarch in order to be used in return for the release of the expatriates imprisoned in Constantinople for debt. This donation was estimated to be approximately 60,000 rubles.
In the same year, he turned one of his five homes into a poor house to take care of the poor of the city of Taigani, spending over 25,000 rubles. For the lasting maintenance of this foundation, the interest from 25,000 rubles was used, the sum of which was deposited with the State Treasury.